باغ بنفشه ها هنوز یاد تو را دارد و بس...

سرانجام انتظارها به پایان رسید و پس از چند سال دوباره راستین عزیز ما را به شنیدن اثری تازه دعوت کرد.

یادم هست نخستین ترانه ای که از آلبوم «باغ بنفش» شنیده شد، ترانه ی «تنهایی سمج» بود. در برنامه ی ویژه ی عید نوروز تلویزیون تپش. راستین با ریتمی آرام این ترانه ی زیبا را اجرا کرد و ما به این یقین رسیدیم که با آلبومی خوب روبرو خواهیم بود و چنین هم شد. پس از آن یکی یکی دموهای زیبایی از آلبوم منتشر شد که نشان می داد این آلبوم ارزش انتظار کشیدن را دارد.

 پیش از آغاز سال 2011 میلادی راستین با این مژده در تلویزیون صدای آمریکا ظاهر شد که آلبوم «باغ بنفش» سرانجام منتشر خواهد شد.

حال آلبوم پیش روی ماست با این ترانه ها:

بیتوته

کلام: ایرج جنتی عطایی

 

بی مثال

کلام: اردلان سرفراز

 

نجوا

کلام: اردلان سرفراز

 

چه ها شد

کلام: زویا زاکاریان

 

باغ بنفش

کلام: اردلان سرفراز

 

همگریز

کلام: اردلان سرفراز

 

شوق مدرسه

کلام: اردلان سرفراز

 

تنهایی سمج

کلام: شهیار قنبری

 

ساقی

رقص در رویا: مهیار کاظم زاده

 

تمامی آهنگ ها از فرید زولاند

تنظیم ها از تیگران ساکیان، روما کانیان و منوچهر چشم آذر

 

 

در اینجا قصد من نقد ترانه های این آلبوم نیست، چراکه به حوزه ای تخصصی تر نیاز هست و بزرگانی که در ساخت این آثار شرکت داشته اند بی شک با وسواس خاص خود این اثر را پدید آورده اند، بنابراین تنها به معرفی این آلبوم و بیان نظر شخصی خود اکتفا می کنم و شما دوستان خوب همراه نیز می توانید نظرات خود را در این باره با این وبلاگ درمیان بگذارید.

نخست باید اشاره کنم که ترانه ی «ساقی» پیش از این، توسط شادروان هایده اجرا شده بود و راستین با تنظیمی جدید از این ترانه آن را بازخوانی کرده است، ترانه ای که با آن کلیپ زیبا می تواند معنای تازه تری پیدا کند و ما را به حوادث ایران امروز پیوند دهد.

درباب ترانه ی «رقص در رویا» که در آلبوم پیشین راستین (سیمرغ) نیز وجود داشت، معتقدم این تنظیم به مراتب تنظیم زیباتری است، چراکه با کلام ترانه سازگارتر و به گوش، شنیدنی تر است. تنظیم پیشین به عقیده ی من کمی درهم و ناموزون بود و چه کار خوبی کردند که در این آلبوم دوباره آن را به این شکل بازسازی کردند.

آهنگ هایی که بر تن ترانه هایی چون باغ بنفش، تنهایی سمج و بیتوته پوشیده شده، از هارمونی بی نظیری برخوردار است، یعنی کاملا با کلام ترانه ها همخوان است.

از میان ترانه های اردلان سرفراز که بیشتر ترانه های این آلبوم را در بر می گیرد، به نظر من بهترین ترانه ها، باغ بنفش، ساقی و بی مثال هستند.

در مقایسه با آلبوم سیمرغ، ترانه های آلبوم تازه بیشتر دارای ریتم های سنگین تری هستند و گمان می کنم راستین کم کم سبک و سیاق خود را پیدا کرده است و بسیارانی که سبک او را به عنوان آوازخوانی مستقل باور نداشتند، حال می توانند دست از مقایسه های بی مورد بردارند و او را تنها با خودش مقایسه کنند.

برای راستین نازنین بهترین آرزوها را دارم و می دانم در این آشفته بازار ترانه و آواز که بیشتر مردم ما، برای بدترین ها هورا!! می کشند، حضور او در میان نسل جوان، ما را به آینده ی ترانه امیدوار می سازد.